Strona główna

• 152 osoby zginęły w katastrofie lotniczej w Pakistanie. (28 lipca 2010)

• W warszawskim hospicjum zmarła Kasia Sobczyk, polska piosenkarka bigbitowa. (28 lipca 2010)

• W Barcelonie rozpoczęły się Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce. (26 lipca 2010)

• W serwisie internetowym Wikileaks opublikowano około 92 tysiące dokumentów dotyczących tajnych operacji wojskowych w Afganistanie. (25 lipca 2010) ( Wikinews)

• Alberto Contador wygrał wyścig kolarski Tour de France 2010. (25 lipca 2010)

29 lipca: imieniny obchodzą Marta, Olaf, Prosper

• 1805 – urodził się Alexis de Tocqueville, francuski myśliciel i polityk, autor O demokracji w Ameryce.
• 1883 – urodził się Benito Mussolini, twórca faszyzmu, były premier Włoch.
• 1890 – samobójstwo popełnił Vincent van Gogh, malarz holenderski.
• 1921 – w Prószkowie koło Opola zanotowano najwyższą na terenie obecnej Polski temperaturę powietrza (+ 40,2°C).
• 1958 – w Waszyngtonie utworzono NASA.
• 2001 – zmarł Edward Gierek, były I Sekretarz KC PZPR.

Z nowych artykułów w Wikipedii:

...jakie budynki wchodzą w skład kompleksu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej?

...w których trzech polskich szkołach wyższych prowadzone są studia z hebraistyki?

...że dzięki równaniu Karplusa można określić konformację łańcucha głównego białka?

...kiedy i gdzie w Polsce można spotkać szablaka wędrownego?

...na skutek czyjego donosu święty Prokop został aresztowany i poddany torturom za walkę z pogańskimi wierzeniami?

Paul Barthélemy Biya (ur. 13 lutego 1933 w Mvomeka'a) – kameruński polityk, premier Kamerunu w latach 1975–1982, prezydent od 6 listopada 1982. Pozostaje u władzy nieprzerwanie od 35 lat. W 1990, pod wpływem nacisków kształtującej się opozycji i części społeczeństwa, wprowadził system wielopartyjny, jednak pierwsze wielopartyjne wybory parlamentarne i prezydenckie przeprowadzone w 1992 naznaczone były licznymi fałszerstwami. Na arenie międzynarodowej prowadzi ustabilizowaną i niekonfrontacyjną politykę.

Po odzyskaniu niepodległości Aleksander Prystor był podsekretarzem stanu w Ministerstwie Pracy i Opieki Społecznej (1918–1922). Brał udział w wojnie polsko bolszewickiej. Tuż przed bitwą warszawską został odwołany przez Piłsudskiego z oddziałów frontowych i powołany na stanowisko osobistego adiutanta Naczelnego Wodza. Uczestniczył w przygotowaniach do zajęcia Wilna i w samej akcji. Został wówczas adiutantem generała Lucjana Żeligowskiego, a po zajęciu miasta, także szefem jego kancelarii cywilnej. W latach 1929–1930 pełnił funkcję ministra pracy i opieki społecznej, a w okresie 1930–1931 – ministra przemysłu i handlu. Był jednym z czołowych polityków sanacji oraz bliskim współpracownikiem Józefa Piłsudskiego. 27 maja 1931 został mianowany premierem Polski, a funkcję tę piastował do 9 maja 1933. Po wybuchu II wojny światowej schronił się na Litwie. Po zajęciu tego państwa przez ZSRR został aresztowany przez NKWD. Zmarł w szpitalu więziennym na Butyrkach w Moskwie.

Poznaj siostrzane projekty Wikipedii

		Wikisłownik Wielojęzyczny słownik Wikicytaty Kolekcja cytatów Wikinews Serwis informacyjny Wikiźródła Dokumenty źródłowe Wikibooks Wolne podręczniki Wikiwersytet Wspólnota wolnej wiedzy Wikispecies Katalog gatunków Wikimedia Commons Repozytorium mediów		Inne wersje językowe Statystyki
Fundacja Wikimedia Organizacja odpowiadająca za Wikimedia Wikimedia Polska Promocja polskich projektów Wikimedia Meta-Wiki Koordynacja projektów